Przyjaciele...

Minęło kilka dni od balu. W szkole huczało od plotek na tematy dotyczące balu. Gryfoni interesowali się głównie Garret’em i Katie Bell. W trakcie balu bawili się ze sobą, a nie ze swoimi partnerami, a następnego dnia zostali kolejną parą. George także znalazł dziewczynę. Tak jak się tego spodziewał Fred jego brat zaczął się spotykać z Cho. Cieszył się szczęściem brata, ale jednocześnie był przygnębiony. Powód był jeden: Allisyn. Od czasu balu starała się go unikać. Chłopak ją rozumiał, ale mimo wszystko postanowił spróbować jeszcze raz z nią porozmawiać. Chciał jej wytłumaczyć, że popełnił błąd i ten wieczór powinien się inaczej skończyć. Udało mu się z nią porozmawiać cztery dni po balu:

- Allisyn zaczekaj.

Dziewczyna obróciła się do niego przodem i zdobyła na radosny uśmiech, nie objął on jej oczu, które były smutne. Fred czuł się z tym źle, że to przez niego.

- Tak?

- Wiesz, chciałem porozmawiać z tobą na temat balu…

Nie udało mu się dokończyć bo dziewczyna szybko powiedziała:

- Jasne. Nie martw się to był tylko impuls. Nic więcej. Dobrze, że w porę się opamiętałeś. Jesteśmy tylko przyjaciółmi.

Allisyn źle odebrała jego intencję. Chłopak chciał jej wytłumaczyć i przeprosić. Chciał jej powiedzieć jak bardzo żałuje, że do tego nie doszło, ale gdy usłyszał, co mu powiedziała stracił odwagę by jej to powiedzieć. Jednocześnie zabolało go serce, gdy usłyszał dwa ostatnie słowa. Uwierzył jej. Uwierzył, że to naprawdę nic nie znaczyło. Jednak prawda była inna. Allisyn pierwszy raz go okłamała. Tak naprawdę to było coś więcej i naprawdę jej na nim zależy, ale nie chciałaby wiedział. Nie zniosłaby odrzucenia z jego strony drugi raz. Fred nie wiedząc co powiedzieć rzucił tylko:

- Ok. Przyjaciele?

- Przyjaciele.

Uśmiechnęli się oboje dobrze ukrywając swoje prawdziwe odczucia. Odtąd miało im być ciężej utrzymać przyjaźń, które była już czymś więcej. Nie mogli tego cofnąć.